Günün güzelliğimi yoksa sakinliği mi bilemedim

Sabahları güne başlamak benim için küçük bir ayrıntı sanırım. Alarmın sesiyle uyanır uyanmaz pencereyi açar, içeri dolan serin havayı hissederim. Evet hala alarmla uyanıyorum ahahah. Bir fincan kahve eşliğinde kısa bir sessizlik anı yaşamak günün geri kalanına hazırlık gibi gelir. Bu küçük başlangıç kafamı toparlar ve yapılacak işleri daha berrak görmemi sağlar. Çok berrak. Öğle saatlerim genellikle hareketli olur. Çalışmalar, telefon görüşmeleri ve bilgisayar başında kısa molalar vermeye özen gösteririm. Birkaç dakikalık yürüyüş ya da basit bir esneme hareketi bile enerjimi tazeler. Günün ortasında kendime küçük bir nefes alanı açmak yoğunluğun içinde kaybolmamı engeller. Akşam olduğunda ise dinginleşirim. Günün telaşını geride bırakmak için kitap okur, bazen müzik dinlerim. Yemekten sonra kısa bir düşünme zamanı ayırır, günün nasıl olduğunu değerlendiririm. Bu sakin kapanış ertesi gün için yeni bir başlangıcın kapısını aralar. Aralar aralamasına da yarın ki günün bir gerçeği vardır işe gitmek.