Zaten Pilli Bebektim ben

Pilli Bebek'in Sakaryası ne hoş. Her dinlediğimde ayrı bi tat veriyor bana.

Bu gün kendime Pilli Bebek günü ilan ediyorum. Ederkende bazı şarkıları sana uğrasın istiyorum. Özellikle o şarkılar. O yokuşlarda dinlemişti o şarkıları. Hele merdivenler. Hepsininde ayaklarımızın izi vardı. Bir kaç zaman önce oradaydım ama gidemedim o merdivenlere. Ayağım çekmedi. Ama tam karşısında bir kahve içtim seni andım. Ben kahve içtim gözlerim o merdivenlere baktı. İçimdeki tüm kırgınlıklarla, tüm masum sevgiyle gözlerimle o merdivenleri izledi. Üzerinden neler aktı neler değişti bir bilsen. 

Ama hiç üzülmedim.  

 

Hastayım hastasın hasta

Hasta oldum. Bu yaşta bademciklerim şişiyor, soğuk şeylerde yemiyorum nasıl beceriyorum bunu bilmiyorum ben. Bu yaşımda annem arıyor çocuğum sağlığına dikkat etler havada uçuşuyor. Çocuk olmak istedim sanırım bu akşam. Annem olsaydı yanımda ilgilenirdi benimle. Ben hasta olduğumda bitkisel şeyler içmiyorum. Mandalina ve nar yiyorum sonra iyi hissediyorum. Yani blogcum cumartesi pazarım hastalıklarla oldu. Yarın iş var, eğer düzelmezsem sağlık ocağına gidip rapor yazdıracağım kendime. 

Hayret

Sabah alarmı kapatıyorum, beş dakika sonra tekrar çalıyor sanki alarmın kendi hayatı var.
Market poşetini taşırken hep en zayıf kulp kopuyor poşet benden daha kırılgan.
Telefonu şarja takıyorum %99’da takılıp kalıyor sanki bana inat yapıyor.
Ve en komiği bir şey söyleyeceğim deyip söylemeyen insanlar! Ulen neden varsınız? Bu kadar merak uyandırıp sessiz kalmak da ayrı bir yetenek. 

Sen üstün yetenek değilsin güzelim

Hayatın en cafcaflı anlarında içimdeki kırılganlık kendini gösteriyor. Çoğu zaman onu saklamaya çalışıyorum. Güçlü görünmek ve dimdik durmak istiyorum. Oysa insan ruhunun en hassas yanlarını kabul etmesi aslında büyük bir cesaret. Kırılganlığımı bir ayna olarak görüyorum. Bana kim olduğumu neye ihtiyaç duyduğumu ve hangi yaralarımı hala taşıdığımı hatırlatıyor. 

Ara sıra onu bastırıyorum ara sıra sahipleniyorum ama her ikisini de yapmak biraz zorlaştırıyor işi. İnsan neden gözyaşı dökmek isteğinde olur bilmiyorum ama ara sıra ağlayasım da geliyor. Ne yapıyorum ben acaba diye sruyorum kendime ama nafile. Sanırım bu günler de dolup taşıp gidecek.