11 Ekim 2026

Hiç bir şey

Dün nasıl uyuduysam artık omuzlarım ağrıyor. Hiç bir şey yapasım yok ya benim. Hemde hiç, sıfır yani. Gün içinde bir çok şey yapan insanlara imreniyorum. Eskiden böyle miydim bilmiyorum ya sanki insan büyüdükçe bir şeylere heveslenmek de zorlaşıyor. Çocukken akşam olsun diye beklerdin tvnin karşısında olurdun bir şeyler izlerdin bu hayatta en mutlu insan olurdun. Şimdi elimde telefon önümde bilgisayar izlenecek milyon tane şey var ama hiç birini izleyesim yok. Ay seçenek bolluğundan mı böyle oldum ben? :) Birde şu sürekli bir şeyler yetiştirme telaşı var bende. İşe git eve gel yemek yap evi toparla eksikleri tamamla. Haftasonu gelsin diyosun e geliyor bu sefer dinlenmek için uğraşıyosun bir bakmışsın ki pazartesi çoktan gelmiş. Kim yazdı bu hayatın senaryosunu ya konuşalım kendisiyle :) Aman ya ev dağınıksa dağınık kalsın, bulaşık varsa biraz beklesin ben de insanım sonuçta. Şimdi kendime güzel bir çay demleyeceğim belki yanına bir şeyler atıştırırım. Sonrada koltuğa uzanıp tavana ekrana bakarım artık. Hayatımın en heyecanlı akşamı olacak belli ki :))