11 Mayıs 2026

Hayret

Sabah alarmı kapatıyorum, beş dakika sonra tekrar çalıyor sanki alarmın kendi hayatı var.
Market poşetini taşırken hep en zayıf kulp kopuyor poşet benden daha kırılgan.
Telefonu şarja takıyorum %99’da takılıp kalıyor sanki bana inat yapıyor.
Ve en komiği bir şey söyleyeceğim deyip söylemeyen insanlar! Ulen neden varsınız? Bu kadar merak uyandırıp sessiz kalmak da ayrı bir yetenek. 

2 Mayıs 2026

Sen üstün yetenek değilsin güzelim

Hayatın en cafcaflı anlarında içimdeki kırılganlık kendini gösteriyor. Çoğu zaman onu saklamaya çalışıyorum. Güçlü görünmek ve dimdik durmak istiyorum. Oysa insan ruhunun en hassas yanlarını kabul etmesi aslında büyük bir cesaret. Kırılganlığımı bir ayna olarak görüyorum. Bana kim olduğumu neye ihtiyaç duyduğumu ve hangi yaralarımı hala taşıdığımı hatırlatıyor. 

Ara sıra onu bastırıyorum ara sıra sahipleniyorum ama her ikisini de yapmak biraz zorlaştırıyor işi. İnsan neden gözyaşı dökmek isteğinde olur bilmiyorum ama ara sıra ağlayasım da geliyor. Ne yapıyorum ben acaba diye sruyorum kendime ama nafile. Sanırım bu günler de dolup taşıp gidecek.

27 Nisan 2026

Hey gidi günler hey

Eskiden blogger canlıydı. Tey gidi tey. Çok eğlenirdik. 
Ama şimdi solmuş. Her şey yerle bir olmuş. Kimisi deli gibi günlük eklerdi kimisi makyaj seti kimisi goril olurdu kimisi ışıklar gibi parlardı kimisi yallaç pullaç takılırdı. 
 
Ama hepsinin ortak noktası zevk almaktı. Ölmüş lan burası. 

20 Nisan 2026

Mütevazılığımı kaybedeceğim

Vallahi yoruldum. Her şey sıkıcı gelmeye başladı. Feridundan dipteyim sondayım depresyondayım modumu açmaya az kaldı.